Joanna KOPCIŃSKA : Γραπτές αιτιολογήσεις ψήφου 

Οι βουλευτές μπορούν να υποβάλουν γραπτή αιτιολόγηση της ψήφου τους στην ολομέλεια. Άρθρο 194 του Κανονισμού

Στρατηγική της ΕΕ για τον τερματισμό της πρακτικής ακρωτηριασμού των γυναικείων γεννητικών οργάνων σε ολόκληρο τον κόσμο (B9-0090/2020, B9-0092/2020) PL  
 

Głosowałam za rezolucją wzywającą do zaprzestania działań krzywdzących kobiety poprzez okaleczanie ich narządów płciowych. Jestem temu przeciwna i popieram rezolucje nawet jeśli znalazły się w niej pewne zapisy z którymi nie mogłam się zgodzić (paragraf J, 5, 20 i 21). Okaleczanie żeńskich narządów płciowych obejmuje wszystkie działania, które dotyczą częściowego lub całkowitego usunięcia zewnętrznych narządów płciowych z przyczyn niemedycznych. Powikłania obejmują silny ból, krwotok, gorączkę, infekcje, obrzęki ropne a uszkodzenia otaczających tkanek narządów mogą skutkować śmiercią. Z uwagi na fatalne warunki higieniczne często dochodzi do zarażenia wirusem HIV/AIDS. Do skutków długoterminowych okaleczenia należy bezpłodność. Zabieg okaleczania żeńskich narządów płciowych jest destruktywny, tak samo fizyczne jak i psychicznie. Zgodnie z szacunkami WHO na świecie jest 200 milionów kobiet dotkniętych tym problemem, a w Europie liczba obrzezanych dziewczynek, młodych i dorosłych kobiet wynosi około 600 000. W celu zakończenia procederu obrzezania dziewcząt na świecie, w 2016 r. UNICEF i UNFPA współpracowały z ponad 8,4 mln osób, a 2900 społeczności zadeklarowało zaprzestanie tego procederu. Obrzezanie kobiet to przemoc fizyczna, która ogranicza ich udział w życiu społecznym. Wszyscy którzy wykonują okaleczanie narządów płciowych u kobiet swoją postawą dają zgodę na ten brutalny proceder przeciwstawiają się podstawowej zasadzie medycyny jaką jest ‘primum non nocere’

Η Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία (RC-B9-0040/2020, B9-0040/2020, B9-0041/2020, B9-0042/2020, B9-0043/2020, B9-0044/2020, B9-0045/2020, B9-0046/2020) PL  
 

Założenie, że Unia Europejska powinna dążyć do osiągnięcia redukcji gazów cieplarnianych o 55% do 2030 r. nie jest możliwe do przejęcia z perspektywy naszego kraju. Zaledwie w 2019 r. po długich i mozolnych negocjacjach zakończyliśmy podział zobowiązań redukcyjnych pomiędzy państwami członkowskimi, ustalając cel na 2030 r. który wyniósł 40% i z tego powodu nasz kraj obecnie nie widzi przestrzeni dla zwiększania kolejnych celów.
Dla polskiego sektora gospodarczego, opartego w znacznej mierze na węglu, stanowi to wyzwanie nie do zrealizowania, tym bardziej że gaz ziemny jako niezbędne paliwo pomostowe służące do zastępowania węgla ma zostać wyeliminowany z miksu energetycznego.
Co więcej uważam, że zwiększenie środków na kwestie klimatyczne nie powinno odbywać się kosztem cięć w innych obszarach, takich jak np. infrastruktura transportowa czy rolnictwo. Należy podkreślić, iż sektor rolny ma ograniczony potencjał w redukcji gazów cieplarnianych z uwagi na procesy biologiczne, na jakich opiera się produkcja rolna. Oprócz tego w pełni popieram działania, które będą służyć poprawie jakości powietrza. Niemniej jednak biorąc pod uwagę, że większość państw członkowskich wciąż ma problemy ze sprostaniem obowiązującym standardom jakości powietrza; w mojej ocenie powinniśmy skupić się na jak najszybszym osiągnięciu obowiązujących norm. Samo sztuczne i ambitne zaostrzanie standardów jakości powietrza (neutralność klimatyczna Europy do 2050 r.) nie przyniesie wymiernych efektów w postaci jego poprawy.

Διευκόλυνση του ψηφιακού μετασχηματισμού του τομέα της υγείας και της περίθαλψης (B9-0239/2019) PL  
 

Technologie cyfrowe są częścią niedalekiej przyszłości systemów służby zdrowia – zarówno na poziomie narodowym państw członkowskich, jak i na poziomie całej Unii Europejskiej. Z tego powodu systemy opieki zdrowotnej i społecznej stoją przed ogromnymi wyzwaniami transformacji informatycznej na szeroką skalę.
W pełni opowiadam się za lepszym dostępem do danych w celu intensywnego postępu w zakresie badań. Popieram wczesne zapobieganie i wykrywanie chorób oraz promowanie spersonalizowanej opieki medycznej i społecznej poprzez narzędzia i usługi cyfrowe. Wszystkie te działania wzmocnią pozycję obywatela i zapewnią opiekę prawdziwie skoncentrowaną na pacjencie. Co więcej, jestem przekonana, że prace nad bezpieczeństwem danych pacjentów są kluczowe i należy poświęcić im odpowiednie zaplecze prawne, dlatego jako współtwórca prac nad rezolucją głosowałam za jej przyjęciem.

Διαδικασία προϋπολογισμού για το οικονομικό έτος 2020: κοινό σχέδιο (A9-0035/2019 - Monika Hohlmeier, Eider Gardiazabal Rubial) PL  
 

Głosowałam za sprawozdaniem w sprawie wspólnego projektu budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2020. Rada i Parlament porozumiały się 18 listopada br. w sprawie budżetu UE na 2020 r. Całkowite środki na zobowiązania wyniosą 168,7 mld euro, co stanowi wzrost o 1,5% w porównaniu z rokiem poprzednim. Całkowite środki na płatności wyniosą 153,6 mld euro, co oznacza wzrost o 3,4% w stosunku do roku poprzedniego. Wzrost ten odzwierciedla wciąż trwającą intensywną realizację programów z okresu 2014–2020. Ma on sprawić, że beneficjenci otrzymają płatności na czas, zwłaszcza w przypadku polityki spójności.
Aby wspierać wzrost i konkurencyjność, 25,3 mld euro (+7,9% w porównaniu z 2019 r.) otrzymają programy z działu „Konkurencyjność na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia”. Oznacza to więcej środków na program „Horyzont 2020” (łącznie 13,5 mld euro), europejskie systemy nawigacji satelitarnej (1,2 mld euro) oraz komponent energetyczny instrumentu „Łącząc Europę” (1,3 mld euro, +35,0%). Erasmus+ otrzyma 2,9 mld euro na edukacyjne wymiany młodzieżowe. Co więcej, 145 mln euro zostało przeznaczone na „Inicjatywę na rzecz zatrudnienia ludzi młodych”, aby zwalczać bezrobocie młodzieży w najbardziej dotkniętych regionach.

Γενικός προϋπολογισμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το οικονομικό έτος 2020 - όλα τα τμήματα (A9-0017/2019 - Monika Hohlmeier, Eider Gardiazabal Rubial) PL  
 

Głosowałam za przyjęciem sprawozdania dotyczącego stanowiska Rady w sprawie projektu budżetu Unii Europejskiej na rok budżetowy 2020, gdyż Parlament Europejski ustanawia ogólny poziom środków w budżecie na 2020 r. w wysokości 170 971 519 973 euro w środkach na zobowiązania, co stanowi wzrost o 2 699 813 994 euro w porównaniu z projektem budżetu. Co więcej dodatkowo udostępnia się kwotę 280 700 000 euro w środkach na zobowiązania oraz 159 146 168 195 euro w środkach na płatności.
Poprawki wniesione przez ECR przywróciły na nowo istotne subwencje dla organizacji producentów rolnych, a Europol i Frontex otrzymają dodatkowe wsparcie z funduszy.

Επικοινωνία