Siódma kadencja Parlamentu
Konferencja Przewodniczących Delegacji
Delegacje
Szósta kadencja Parlamentu
Konferencja Przewodniczących Delegacji (szósta kadencja)
Delegacje europejskie (szósta kadencja)
Delegacje nieeuropejskie (szósta kadencja)
Inne
Wyszukiwanie dokumentów
Delegacje, które zakończyły działalność
UE-Chorwacja

Dokumenty z posiedzenia plenarnegoDokumenty z posiedzenia plenarnego
Widea z debat plenarnychWidea z debat plenarnych
PrezydentPrezydent
Sekretarz GeneralnySekretarz Generalny
Wkrótce w komisjachWkrótce w komisjach
Think TankThink Tank

D-US

Stany Zjednoczone

Stany Zjednoczone

Dane te zostały zarchiwizowane dnia 1 lipca 2009 r. i nie są już aktualizowane.

Dokumenty z posiedzenia
Prezentacja i kompetencje

Korzenie stosunków międzyparlamentarnych pomiędzy Parlamentem Europejskim a Kongresem Stanów Zjednoczonych sięgają 1972 r., kiedy to delegacja Kongresu złożyła pierwszą wizytę w Parlamencie Europejskim. Ten międzyparlamentarny związek należy w rzeczy samej do najdłuższych i najbardziej intensywnych w historii Parlamentu Europejskiego, biorąc pod uwagę zarówno okres przed wyborami bezpośrednimi w 1979 r., jak i po nich.
Obie delegacje spotykają się regularnie dwa razy w roku: w Europie i w Stanach Zjednoczonych. Jeśli posiedzenia zwoływane są w Europie, odbywają się one zazwyczaj w stolicy państwa, które sprawuje prezydencję UE.
Grupy polityczne tradycyjnie uznawały delegację PE do spraw stosunków ze Stanami Zjednoczonymi za najważniejszą, a największa grupa polityczna PE często obejmowała nad nią przewodnictwo. Jest to jedna z zaledwie trzech delegacji parlamentarnych (poza delegacją UE-Kanada i UE-Meksyk), której członkowie podczas pobytu w Waszyngtonie dostępują zaszczytu przyjęcia w Senacie Stanów Zjednoczonych.
Delegacja ta była tradycyjnie przyjmowana przez władze najwyższych szczebli rządowych. We wrześniu 1974 r. została przyjęta w Waszyngtonie przez prezydenta Geralda Rudolpha FORDA, a w późniejszych latach podejmowali ją wiceprezydenci George BUSH, Al GORE i Richard B. CHENEY.
Ostatnio przy okazji 63. spotkania międzyparlamentarnego (w Stanach Zjednoczonych, w październiku 2007 r.) delegacja została przyjęta w Waszyngtonie przez przewodniczącą Izby Reprezentantów Nancy Pelosi oraz przez lidera większości w Senacie Harry’ego Reida.
Również posiedzenia delegacji w UE odbywają się na najwyższym szczeblu (uczestniczyli w nich przykładowo prezydenci Maria McAleese – 2004 r., Dublin oraz Heinz Fischer – 2006 r., Wiedeń, jak również premier Bertie Ahern – 2004 r., Dublin).
Na 50. międzyparlamentarnym spotkaniu, które miało miejsce w dniach 15-16 stycznia 1999 r. w Strasburgu, obie delegacje zdecydowały o zainicjowaniu transatlantyckiego dialogu ustawodawczego (TDU), który stanowi oficjalną odpowiedź PE i amerykańskiego Kongresu na wezwanie w nowej agendzie transatlantyckiej do zacieśnienia więzi parlamentarnych. Rok 2000 odegrał istotną rolę we wdrażaniu TDU poprzez organizację pierwszej serii konferencji wideo, na których spotkali się przedstawiciele organów legislacyjnych PE i Kongresu celem pogłębionej wymiany poglądów na różne tematy. Następnie działania TDU zostały poszerzone o specjalne „warsztaty” dotyczące szczególnie ważnych tematów, odbywające się w ramach posiedzeń delegacji dwa razy do roku i które również miały za zadanie ułatwiać bezpośrednie kontakty pomiędzy komisjami legislacyjnymi Parlamentu Europejskiego i Kongresu Stanów Zjednoczonych.
Działania TDU również wpisują się w zakres „grupy doradczej” powołanej w ramach Transatlantyckiej Rady Gospodarczej zainicjowanej przez UE i USA przy okazji szczytu dwustronnego zorganizowanego w Waszyngtonie w kwietniu 2007 r.