Veuillez remplir ce champ
Andżelika Anna MOŻDŻANOWSKA Andżelika Anna MOŻDŻANOWSKA
Andżelika Anna MOŻDŻANOWSKA

Gruppo dei Conservatori e Riformisti europei

Membro

Polonia - Prawo i Sprawiedliwość (Polonia)

Data di nascita : , Kępno

Dichiarazioni di voto scritte Andżelika Anna MOŻDŻANOWSKA

I deputati possono rilasciare una dichiarazione scritta sul proprio voto in Aula. Articolo 194 del regolamento

Green Deal europeo (RC-B9-0040/2020, B9-0040/2020, B9-0041/2020, B9-0042/2020, B9-0043/2020, B9-0044/2020, B9-0045/2020, B9-0046/2020) PL

15-01-2020

Komisja Europejska zaproponowała Europejski Zielony Ład zawierający tak daleko idące postulaty, jak neutralność klimatyczna do 2050 roku czy zwiększenie celów redukcji emisji CO2 do 2030 r., bez czekania na stanowisko Rady Europejskiej w tych strategicznych kwestiach. Tym samym pozbawiła państwa członkowskie ich wiodącej roli w określaniu dalekosiężnej strategii Unii.
Parlament Europejski w swojej rezolucji będącej odpowiedzią na Zielony Ład poszedł jeszcze dalej. Według Parlamentu nie tylko Unia, ale każde państwo członkowskie osobno ma być neutralne klimatycznie do 2050 roku (tym samym Parlament ignoruje postanowienia Rady Europejskiej z 12 grudnia wyłączające Polskę z tego celu), a cel redukcji emisji do roku 2030 określa w wysokości 55%, chociaż dopiero niedawno zakończyliśmy prace nad i tak wymagającym celem 40% ustanowionym w roku 2014. Poza tym rezolucja wnosi o przyjęcie wielu innych rozwiązań, które mogą negatywnie obciążyć rolników i konsumentów, a jednocześnie odmawia właściwej roli takim rozwiązaniom jak energia nuklearna czy gaz naturalny, które mogłyby znacząco ograniczyć emisje.
Mimo pozytywnych zapisów dotyczących wspierania sprawiedliwej transformacji (choć rozmiar Funduszu w propozycji Komisji rozczarowuje) czy zaskakująco pozytywnego przyjęcia naszej poprawki o zniesieniu zbędnej siedziby Parlamentu Europejskiego w Strasburgu, nie mogliśmy poprzeć tekstu rezolucji, który nakłada na nas nieproporcjonalnie duże obciążenia.

Conferenza delle Nazioni Unite sui cambiamenti climatici (COP25) (B9-0174/2019) PL

28-11-2019

Nikt nie podważa oczywistego faktu, że ochrona klimatu jest w tej chwili najistotniejszym priorytetem. Wszyscy mamy świadomość, jak ważna jest transformacja elektroenergetyki. Podczas COP24 przedstawiliśmy naszą politykę energetyczną do roku 2040, w której opisaliśmy kwestie koszyka energetycznego, większego wykorzystania odnawialnych źródeł energii, w tym biomasy, geotermii czy też energii wodnej i wiatrowej. W planach mamy również wykorzystanie technologii bezemisyjnych, m.in. energetyki jądrowej. Zwracaliśmy jednak też uwagę na to, że rygorystyczne wymagania klimatyczne przekładają się wprost na konkurencyjność gospodarki, przenoszenie miejsc pracy, zasobność obywateli czy rozwój przemysłu poszczególnych państw. Rozwiązaniem miał być proponowany fundusz na rzecz sprawiedliwej transformacji energetycznej. Okazuje się jednak, że będzie to budżet w wysokości jedynie 5 mld euro, które mają być przeznaczone na 50 regionów Unii w 18 państwach. Jest to wielokrotnie mniej, niż wyniosą koszty dekarbonizacji gospodarki w niektórych krajach.
Ciekawa jestem, czy uznalibyście Państwo za sprawiedliwe, gdybyśmy teraz w imię ochrony środowiska postulowali dla całej UE ograniczenie zużycia wody na 1 mieszkańca do 100 litrów tylko dlatego, że akurat w Polsce tak nauczyliśmy się oszczędzać wodę i tyle jej dziennie zużywamy. Czy kraje zużywające więcej wody niż Polska powinny w związku z tym ponosić konsekwencje finansowe? Musimy zrozumieć, że niektóre kraje będą potrzebowały więcej czasu na proces transformacji energetycznej.

Per contattarci

Bruxelles

Strasbourg